Bilirsiz, müəllim işi asan deyil. Hər gün səhər tezdən dur, məktəbə get, uşaqlarla məşğul ol, dərs de, dəftər yoxla, valideynlərlə danış. Axşam evə gələndə başın yerində olmur. Mən ildə bir dəfə yay tətilində nəfəs alıram. Bu il də həmin vaxt gəldi çatdı. İyun ayı, məktəb bağlandı, mən də özümü evdə tapdım. Nə edim? Kitab oxuyum? Oxudum. Seriala baxım? Baxdım. Ev işləri görüm? Gördüm. Üçüncü gün darıxmağa başladım.

Bir gün qonşumuz Sona xanım gəldi. Yaşlı qadındır, təqaüdçüdür, tək yaşayır. Dedi: "Qızım, mənə kömək edərsən? Telefonda bir şey açılmır". Baxdım, onun oğlu vaxtilə bir proqram yükləmişdi, indi yenilənmə tələb edirdi. Kömək etdim, açdım. Sona xanım baxdı, dedi: "Bax, burada oyunlar var, oynayıram bəzən, vaxt keçir". Gözüm düşdü ekrana – orda yazılmışdı: mostbet azaz. Dedim: "Sona xanım, siz oynayırsınız?" Güldü: "Bəzən, qızım, bəzən. Vaxt keçir, nə olacaq ki".

Maraqlandım. Evə qayıdanda düşündüm ki, bəlkə bir baxım. Nə var ki, darıxıram da. Telefonu götürüb axtardım. Saytı tapdım, açıldı. Çox rəngarəng idi, çox işıqlı. Bir az qorxdum, düzü, çünki bu işlər mənə həmişə qadağan kimi gəlirdi. Amma Sona xanım oynayırsa, niyə mən də baxmayım? Qeydiyyatdan keçdim. Adımı yazdım, soyadımı yazdım, nömrəmi yazdım. Hamısı bir neçə dəqiqə çəkdi. Sonra içəri girdim və baxmağa başladım.

Oyunlar çox idi. Slotlar, ruletka, kart oyunları, canlı dilerlər. Mən heç nə başa düşmürdüm, amma baxmaq maraqlı idi. Bir müddət sadəcə gezindim, oxudum, öyrəndim. Sonra qərar verdim ki, bir az pul yatırım. Müəllim maaşı nə bilirsiz, çox deyil. Amma tətil günləri üçün 20 manat ayırdım, əyləncə üçün. Kartı bağladım, 20 manat yatırdım və oyunlara baxmağa başladım.

Hansı oyunu seçəcəyimi bilmirdim. Birdən bir oyun diqqətimi çəkdi – "Big Bass Bonanza" adlı bir oyun. Balıqçılıq mövzusu, göl, qayıq, balıqlar. Çox sevimli görünürdü. Qaydaları oxudum – balıq simvolları yığırsan, bonus qazanırsan. Sadədir, başa düşdüm. Oynamağa başladım. Kiçik məbləğlər qoyurdum, 20 qəpik, 50 qəpik. Bir neçə dəfə uddum, bir neçə dəfə uduzdum. Heç nə, əyləncəli idi.

Bir saat belə keçdi. Artıq yorulmuşdum, qəhvə düzəltdim, pəncərənin qabağında oturdum. Çöldə yay günəşi, quşlar oxuyur, uşaqlar oynayır. Mən isə içəridə, telefon ekranına baxıram. Bir az günahkar hiss etdim özümü. Amsonra düşündüm ki, axı tətildir, istirahət edirəm, nə var ki. Yenidən oyuna qayıtdım.

Və birdən nəsə oldu. Ekrandakı simvollar fırlanmağa başladı, sürətlə, dayanmadan. Mən heç nəyə toxunmurdum, öz-özünə gedirdi. Sonra balıqçı peyda oldu, əlində tor, gülümsəyirdi. Bonus oyunu başladı. Balıqlar gəldi, böyük balıqlar, qızıl balıqlar. Sayğac yuxarı qalxdı, 20 manat, 50 manat, 100 manat. Ürəyim döyünməyə başladı. Əllərim əsdi. 200 manat, 300 manat. Gözlərimə inanmadım. 420 manat.

Oturduğum yerdə donub qaldım. Nə baş verdiyini anlamırdım. Yenə baxdım, rəqəm dəyişməmişdi. 420 manat. Mənim təxminən bir aylıq maaşım. Bir saat ərzində. Qalxdım, mətbəxə keçdim, bir stəkan soyuq su içdim. Geri qayıdıb yenə baxdım. Var idi. 420 manat.

Nə edəcəyimi bilmirdim. Dərhal çıxarış etmək istədim, amma sistemdə yazılmışdı ki, minimum çıxarış məbləği 300 manatdır, artıq var idi. Çıxarış etdim, gözləməyə başladım. Pul kartıma düşənə qədər oturub ekrana baxdım. Gələn kimi telefonu yerə qoydum, yatağa uzandım və dərindən nəfəs aldım. Ürəyim hələ də sürətlə döyünürdü.

Səhər oyandım, günəş pəncərədən içəri dolmuşdu. Telefona baxdım – SMS var idi, pul gəlib. 420 manat. Yataqda uzanıb tavana baxdım və güldüm. Sonra Sona xanımı ziyarətə getdim. Çay içdik, söhbət etdik. Dedim: "Sona xanım, sizin saytda bir az oynadım". Dedi: "Hansı sayt?" Dedim: "mostbet azaz, sizdə gördüyüm". Güldü: "Oğlum yükləyib, mən baxıram bəzən. Nə oldu, uddun?" Dedim: "Bir az". Çox demədim. Amma ürəyimdən ona təşəkkür etdim. O olmasa, mən heç vaxt bilməzdim.

O pulla nə etdim? Bir hissəsini anama verdim, dedim tətil üçün yığmışam. Çox sevindi, öpüb başıma qoydu. Qalanı ilə özümə yeni bir paltar aldım, çoxdan istəyirdim. Bir neçə kitab aldım, yayda oxuyaram. Bir də Sona xanıma bir şərbət aldım, apardım verdim. Çox sevindi, dedi: "Qızım, Allah səndən razı olsun".

Sonra bir neçə dəfə də oynadım. Bəzən uddum, bəzən uduzdum. Amma o günkü həyəcanı bir də yaşamadım. Bəlkə də ona görə ki, artıq gözləmirdim, tələsmirdim. Sadəcə əylənirdim. İndi də bəzən tətil günlərində, darıxanda açıram, bir az oynayıram. Amma heç vaxt çox pul qoymuram. Bir qayda qoymuşam – nə qədər udsam da, qazandığım pulu qaytarmağa çalışmıram. Əyləncə üçün, bir az həyəcan üçün.

O gün mənə bir şey öyrətdi – bəzən həyatın ən gözlənilməz anlarında, ən sadə şeylərdə sehr gizlənir. Sən tək onu görməyi bacarmalısan. Və bəzən kömək ən gözlənilməz yerdən gəlir – məsələn, təqaüdçü qonşudan. İndi Sona xanıma hər dəfə çaya gedəndə gülümsəyirəm, o da mənə gülümsəyir. Bilirəm, o da bilmir. Amma bu bizim aramızda kiçik bir sirrdir. Və bu sirr mənim ürəyimi isti edir.